wijninfo: Argentinië
wijninfo: Argentinië
Argentinië land van Prinses Maxima en verrassend mooie wijnen
Argentinië is het grootste wijnpoducerende land in Latijns-Amerika. Ruim een kwart miljoen hectare brengt een grote variëteit aan rode en witte wijnen voort, alsmede een kolossale hoeveelheid druivenconcentraat voor industriële toepassingen. De binnenlandse markt, eens onverzadigbaar, is ingestort; daarom is de Argentijnse wijnindustrie tegenwoordig een van de meest exportgedreven ter wereld. In de economisch benarde tijden die het eens schatrijke land doormaakt is de wijnbouw de enige die er in slaagt de broodnodige harde valuta te verdienen.
De wijnhistorie van Argentinië loopt grotendeels parallel aan die van buurland Chili. Ook hier planten Spaanse colonisten rond 1550 de eerste druivenstokken, ook hier vond eind 19e-eeuw een revolutie plaats, waarin Italiaanse, Franse en Spaanse immigranten de hoofdrol speelden.
De Argentijnse wijnbouw vindt plaats in het westen van het land; er is geen wijngaard zonder uitzicht op de Andes. Het belangrijkste wijnbouwgebied is de streek rond Mendoza, waar 70 procent van de productie vandaan komt. Gezegend met een ideaal klimaat (gemiddelde jaartemperatuur: 15 graden Celsius), een vruchtbare bodem en een uitgekiend, 400 jaar oud irrigatiesysteem levert Mendoza en omstreken wijnen die de hoogste kwaliteitstoets kunnen doorstaan.
De dominante druif voor rode wijnen is de Malbec, afkomstig uit zuid-west Frankrijk en daar eigenlijk alleen nog courant in de Cahors. Hier, in de uitlopers van de Andes, lijkt hij zijn ware thuis gevonden te hebben. De Malbec levert dieprode, robuste, fruitige wijnen; het handelsmerk van de Argentijnse wijnindustrie. Aan het witte front domineren de Pedro Ximìnez, de Moscatel de Alejandria en de Torrontes; maar als elders is ook hier de Chardonnay sterk in opkomst.
Oogstgegevens Argentinië
Argentinië
Het Nationaal Wijnbouwinstituut van Argentinië heeft bekendgemaakt dat de oogst 2007 de grootste is sinds tien jaar. Die ligt op ongeveer 16,5 miljoen hectoliter tegen 15,4 miljoen in 2006, een stijging met 6,5%. De groei in opbrengst komt hoofdzakelijk voor rekening van de regio Mendoza, waar heel wat jonge aanplant voor het eerst in productie is gekomen. Een makkelijk jaar was 2007 in Mendoza en omgeving allerminst. Spelbrekers waren vooral de zware hagelbuien die in januari en februari Mendoza teisterden en de regen die eind maart en begin april tijdens een deel van de pluk viel. Het groeiseizoen van de oogst 2007 werd bepaald door een weerpatroon dat onder invloed van El Niño stond. Een groot verschil met 1998, het El Niñojaar bij uitstek, was dat dit jaar gespaard bleef voor zware regenval tijdens de oogst. Hoewel 2007 relatief vochtig was, zorgde een sterke wind ervoor dat meeldauw en rotting weinig kans kregen. Na een vrij koel groeiseizoen brachten februari en maart zonnig weer zonder extreme warmte, maar wel met koele nachten, belangrijk voor een goede zuurgraad en aroma’s.
In kwalitatief opzicht kan 2007 zonder meer goed genoemd worden. Er valt een vergelijking te maken met jaren als 2006 en 2004, beide zeer geslaagd maar niet van het niveau als de topjaren 2002 en 2005. Het is een jaar met wat lagere alcoholpercentages, zachtere tannine en volop kleur- en smaakintensiteit. Doorslaggevend hiervoor was een periode van anderhalve week perfect weer in maart, juist voor het begon te regenen. Wie wachtte met plukken tot in april, werd beloond met warm en droog weer. En met mooi rijp fruit.
In het meer zuidelijke Patagonië was de situatie anders. De vegetatie begon hier al vroeg en kende een warm en droog seizoen. Meer wind dan normaal en koele nachten zorgden er echter voor dat de rijping zich niet te snel voltrok. De druiven hadden hier dikke schillen, veel kleur en een hoge smaakintensiteit.
Argentinië - weer goede oogst 2007
Argentinië realiseerde in 2007 een oogst die qua volume ongeveer 5% boven die van 2006 is uitgekomen. In de regio's Mendoza en San Juan, samen goed voor ruim 90% van de nationale productie, was sprake van respectievelijk 4,5 en 12% meer druiven dan het jaar tevoren. Verklaringen hiervoor zijn een rimpelloos verloop van het groeiseizoen, beschikbaarheid van voldoende irrigatiewater en het in productie komen van wijngaarden die recentelijk zijn aangeplant.
Oogst 2006 Argentinië prima!
Argentinië - Oogst 2006
De oogst 2006 in Argentinië verschilt niet veel van die in 2005. Volgens de gegevens van het Instituto Nacional de Vitivinicultura steeg het volume lichtjes tot 13,6 miljoen hectoliter (+ 1,9%), terwijl er daarnaast ook nog eens 6 miljoen most geproduceerd werd. De provincie Mendoza is en blijft de onbetwiste nummer 1 in Argentinië met 9,87 miljoen hectoliter wijn en 3,38 miljoen hectoliter most. San Juan is de al even voorspelbare nummer 2 met 2,81 miljoen hectoliter wijn en 2,51 miljoen hectoliter most. De rijpheid van het fruit liet weinig te wensen over. Mendoza had een gemiddeld potentieel alcoholgehalte van 13,33 %, San Juan van 13,22 %.
Hoewel het binnenlandse verbruik nog steeds afneemt, blijven Argentijnse wijnen het ondertussen uitstekend doen in het buitenland! . De sterke groei in export die zich in 2004 en 2005 voordeed, ging ook in de eerste vier maanden van 2006 onverminderd verder. Vergeleken met dezelfde periode in 2005 groeide de uitvoer met 24% in waarde en met 35% in volume. Voornaamste afzetmarkten zijn de Europese Unie, de VS en Japan.
Argentinië had in 2006 een uitstekend geslaagde oogst. Vooral in Mendoza, verreweg het belangrijkste wijnbouwgebied van het land, wordt de oogst 2006 zelfs beschouwd als een van de beste van de afgelopen jaren. Vergeleken met 2005 waren de weersomstandigheden duidelijk een stuk gunstiger. Zowel de bladgroei als de ontwikkeling van het fruit verliepen evenwichtiger dankzij het uitblijven van nachtvorst in het vroege voorjaar. Gematigde temperaturen tot half februari droegen bij tot een vlot verloop van de vegetatie. Tot eind april bleef het droog bij niet al te hoge maximumtemperaturen. Een en ander resulteerde in een perfecte, gelijkmatige rijping van de druiven. Het kwik steeg geen enkele keer tot boven 40°C, waardoor geen zonnebrand optrad. Er was sprake van een zeer lange rijpingsperiode en een dito hangtijd. Tussen de laatste vorstdag in het voorjaar en de eerste in het najaar lag een periode van 240 dagen, wat neerkomt op een ongewoon lang groeiseizoen. Wel viel plaatselijk wat hagel, een even onvermijdelijk als frequent optredend verschijnsel in deze contreien zo dicht bij het hooggebergte van de Andes. De pluk begon rond 1 februari voor druiven die bestemd waren voor mousserende wijnen en eindigde pas in de eerste week van mei met cabernet sauvignon in late terroirs als Valle de Uuco. Als de onbetwiste grote ster van Mendoza 2006 is de malbec uit de bus gekomen.
In San Juan, het op een na belangrijkste Argentijnse wijngebied, gaat de erepalm naar de syrah. Het weer was daar totaal afwijkend van wat men er gewend is. Het voorjaar was extreem koel, maar van november tot en met februari lagen de temperaturen juist boven het gemiddelde. Half september richtte vorst de nodige schade aan, wat voor een flink wat lagere opbrengst zorgde. Gunstig was dan weer de geringe neerslag (90 mm in totaal), waardoor er geen ziektes optraden.
Argentinië - Oogst 2005 geplaagd door hagel
Anders dan in buurland Chili gaat de oogst 2005 in Argentinië gebukt onder de nodige problemen. Reden hiervoor is de grote schade aan wijngaarden die de afgelopen maanden op tal van plaatsen in Mendoza is aangericht door zware hagelbuien. Ze zorgden én voor een aantasting van de kwaliteit én voor een gevoelige vermindering van het oogstvolume. Hagel is overigens allesbehalve een onbekend verschijnsel in Argentinië. Wijngaarden aan de voet van het Andesgebergte krijgen er regelmatig mee te maken. Om die reden wordt een deel van de percelen - in de regel die met de beste kwaliteit - permanent beschermd met hagelnetten.
Argentinië 2004 - Derde topjaar op rij
Argentinië heeft na 2002 en 2003 ook met 2004 weer een oogst van zeer hoge kwaliteit bij een aantrekkelijk volume. Het seizoen 2003/2004 werd in Mendoza over het algemeen gekenmerkt door prima omstandigheden. Alleen in het laatste stadium kreeg men last van regen. De vegetatiecyclus begon met een droge winter en een vrij warm voorjaar. Dat laatste zorgde voor een gezonde vruchtzetting. Bepalend voor het verdere verloop van de groei en rijping waren warmte en droogte. Minder positief was dat plaatselijk wat schade werd veroorzaakt door harde wind. Ondanks de warmte met temperaturen van boven de 40 graden rijpten de druiven pas laat, mede geholpen door afkoeling en wat regen in maart. Door de verlengde hangtijd bereikten ook de tannines van de blauwe rassen een goede rijpheid. Witte druiven als sauvignon, chardonnay en torrontes deden het allemaal goed. Bij de blauwe een zelfde vaststelling voor merlot en syrah. Bijzonder goed geslaagd dit jaar en zo mogelijk nog beter dan in 2003 is de malbec, de 'nationale' druif van Argentinië Enkel de late cabernet sauvignon was iets wisselvalliger vanwege de regen en een daling in temperatuur aan het einde van de oogst.
Argentinië optimisme over 2003
De eerste berichten uit Argentinië met betrekking tot de oogst 2003 zijn gunstig. Of dezelfde kwaliteit gehaald wordt als die van het topjaar 2002 is nog de vraag, maar de verwachting is wel dat 2003 een groter volume zal opleveren. De oogst bleef gespaard voor effecten van El Niña Ook de hagel in februari lijkt nauwelijks schade te hebben aangericht
